Harman ve İsim
Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün
— ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ —
Kafiye -âb · Redif yok
İlm ü hikmet, işte kök salmışsa, doğmuş âfitâb.
Ekmeden yaprak sayanlar, tarladan bekler cevâb.
Boş kalan tarlanda otlar boy verir, yaz gelse de;
Zehri ekmişsen, ne beklersin? Sonun hep bir azâb.
Ezberin çok, kalbi incitmez mi söz? Bir kez düşün;
Her bilen rehber değildir; ölçü, sağlam bir kitâb.
Her gönül bir başka dildir; dinle, sözden önce duy.
Kalbe yük bindirmeyen söz, derde merhem bir hitâb.
İsme sinmiş bir nişân var; hangi yoldan geldi, sor.
İsme îmân nakşolunsun; kökte sağlam intisâb.
Ey Rauf, ad bir emânet; adla kalmak kâr değil.
Adla yetmez; işte yol bul, her adımdan bir sevâb.
AHENKTef‘ileleri göster
⏑ kısa — uzun ‿ ulama
01İlm ü hikmet, işte kök salmışsa, doğmuş âfitâb.
02Ekmeden yaprak sayanlar, tarladan bekler cevâb.
03Boş kalan tarlanda otlar boy verir, yaz gelse de;
Son açık hece, mısra sonunda uzun.
04Zehri ekmişsen, ne beklersin? Sonun hep bir azâb.
05Ezberin çok, kalbi incitmez mi söz? Bir kez düşün;
06Her bilen rehber değildir; ölçü, sağlam bir kitâb.
07Her gönül bir başka dildir; dinle, sözden önce duy.
08Kalbe yük bindirmeyen söz, derde merhem bir hitâb.
09İsme sinmiş bir nişân var; hangi yoldan geldi, sor.
10İsme îmân nakşolunsun; kökte sağlam intisâb.
11Ey Rauf, ad bir emânet; adla kalmak kâr değil.
12Adla yetmez; işte yol bul, her adımdan bir sevâb.
KELİMELERKüçük sözlük 6
- âfitâb
- güneş
- intisâb
- bir yola veya topluluğa bağlılık
- hitâb
- sesleniş, söz
- îmân
- inanç
- ilm
- ilim; klasik tek heceli söyleyiş
- ism
- isim; klasik tek heceli söyleyiş
MANAMektupla bağı ve kaynak
İlim, amel, ehliyet ve isimde sorumluluk.
Tarla bilgiyi hayata geçirme imkânını, zehir ise bilgisizce rehberliğin zararını temsil eder. Son iki beyit, adın güzelliğiyle davranışın güzelliğini birbirinden ayırmadan düşünür.
Kaynak eşleştirmesi: Hakikat Kitabevi, Mektûbât Tercemesi, I. cilt, 23. mektup; s. 40. İlgili sayfayı aç ↗
Kaynağı aç ↗
Mektûbât’ın nasihatlerinden hareketle yazılmıştır. İmâm-ı Rabbânî’ye ait beyitler veya kelime kelime manzum tercüme değildir.