I. CİLT · 41. MEKTUP7 BEYİT

Sözden Kalbe

R.Rauf EnçDüzeltilmiş nüsha

VEZİN

Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün

— ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ —

Kafiye -ân · Redif gerek

Söz yalandan kurtulurken kalbe bir îmân gerek;

Doğru sözden doğru hâl doğsun; geniş meydân gerek.

Bir yalan gelmez dilinden; gönle hâlâ düşse de,

Dilde sustun; kalbde hırs var; nefse bir fermân gerek.

Keşfe vardım derken emrin çizgisinden çıkma sen;

Hâl değişsin; hükme varmak üzre bir mîzân gerek.

Kalbe doğmuş her ışık, gökten inen bir söz müdür?

Her hevâdan, her yalandan kurtaran irfân gerek.

Hak bilir; her zerre O'ndan gizli kalmaz, şüphesiz;

Kul, kul olsun; Hak'la bir tutmak hatâ; iz‘ân gerek.

Sevdiğin Peygamberin ardınca gitmek sevgidir;

Sevgi yalnız sözde kalmaz; işte bir burhân gerek.

Ey Rauf, aç kalmış evden yükselen bir ses de var;

Bir duânın ardı gelsin; iş gerek, bir nân gerek.

Rauf

AHENKTef‘ileleri göster

⏑ kısa — uzun ‿ ulama

01Söz yalandan kurtulurken kalbe bir îmân gerek;

Fâilâtünsöz · ya · lan · dan— ⏑ — —

Fâilâtünkur · tu · lur · ken— ⏑ — —

Fâilâtünkal · be · bir · î— ⏑ — —

Fâilünmân · ge · rek— ⏑ —

02Doğru sözden doğru hâl doğsun; geniş meydân gerek.

Fâilâtündoğ · ru · söz · den— ⏑ — —

Fâilâtündoğ · ru · hâl · doğ— ⏑ — —

Fâilâtünsun · ge · niş · mey— ⏑ — —

Fâilündân · ge · rek— ⏑ —

03Bir yalan gelmez dilinden; gönle hâlâ düşse de,

Fâilâtünbir · ya · lan · gel— ⏑ — —

Fâilâtünmez · di · lin · den— ⏑ — —

Fâilâtüngön · le · hâ · lâ— ⏑ — —

Fâilündüş · se · de— ⏑ —

Son açık hece, mısra sonunda uzun.

04Dilde sustun; kalbde hırs var; nefse bir fermân gerek.

Fâilâtündil · de · sus · tun— ⏑ — —

Fâilâtünkalb · de · hırs · var— ⏑ — —

Fâilâtünnef · se · bir · fer— ⏑ — —

Fâilünmân · ge · rek— ⏑ —

05Keşfe vardım derken emrin çizgisinden çıkma sen;

Fâilâtünkeş · fe · var · dım— ⏑ — —

Fâilâtünder · ke · nem · rin— ⏑ — —

Fâilâtünçiz · gi · sin · den— ⏑ — —

Fâilünçık · ma · sen— ⏑ —

Ulama: derken‿emrin

06Hâl değişsin; hükme varmak üzre bir mîzân gerek.

Fâilâtünhâl · de · ğiş · sin— ⏑ — —

Fâilâtünhük · me · var · mak— ⏑ — —

Fâilâtünüz · re · bir · mî— ⏑ — —

Fâilünzân · ge · rek— ⏑ —

07Kalbe doğmuş her ışık, gökten inen bir söz müdür?

Fâilâtünkal · be · doğ · muş— ⏑ — —

Fâilâtünher · ı · şık · gök— ⏑ — —

Fâilâtünten · i · nen · bir— ⏑ — —

Fâilünsöz · mü · dür— ⏑ —

08Her hevâdan, her yalandan kurtaran irfân gerek.

Fâilâtünher · he · vâ · dan— ⏑ — —

Fâilâtünher · ya · lan · dan— ⏑ — —

Fâilâtünkur · ta · ran · ir— ⏑ — —

Fâilünfân · ge · rek— ⏑ —

09Hak bilir; her zerre O'ndan gizli kalmaz, şüphesiz;

Fâilâtünhak · bi · lir · her— ⏑ — —

Fâilâtünzer · re · on · dan— ⏑ — —

Fâilâtüngiz · li · kal · maz— ⏑ — —

Fâilünşüp · he · siz— ⏑ —

10Kul, kul olsun; Hak'la bir tutmak hatâ; iz‘ân gerek.

Fâilâtünkul · ku · lol · sun— ⏑ — —

Fâilâtünhak · la · bir · tut— ⏑ — —

Fâilâtünmak · ha · tâ · iz— ⏑ — —

Fâilünʿân · ge · rek— ⏑ —

Ulama: kul‿olsun

11Sevdiğin Peygamberin ardınca gitmek sevgidir;

Fâilâtünsev · di · ğin · pey— ⏑ — —

Fâilâtüngam · be · rin · ar— ⏑ — —

Fâilâtündın · ca · git · mek— ⏑ — —

Fâilünsev · gi · dir— ⏑ —

12Sevgi yalnız sözde kalmaz; işte bir burhân gerek.

Fâilâtünsev · gi · yal · nız— ⏑ — —

Fâilâtünsöz · de · kal · maz— ⏑ — —

Fâilâtüniş · te · bir · bur— ⏑ — —

Fâilünhân · ge · rek— ⏑ —

13Ey Rauf, aç kalmış evden yükselen bir ses de var;

Fâilâtüney · ra · ûf · aç— ⏑ — —

Fâilâtünkal · mı · şev · den— ⏑ — —

Fâilâtünyük · se · len · bir— ⏑ — —

Fâilünses · de · var— ⏑ —

Ulama: kalmış‿evden

14Bir duânın ardı gelsin; iş gerek, bir nân gerek.

Fâilâtünbir · du · â · nın— ⏑ — —

Fâilâtünar · dı · gel · sin— ⏑ — —

Fâilâtüniş · ge · rek · bir— ⏑ — —

Fâilünnân · ge · rek— ⏑ —

KELİMELERKüçük sözlük 8

iz‘ân: anlayış ve kabul
burhân: delil
nân: ekmek
mîzân: ölçü, terazi
irfân: derin bilgi ve kalbî idrak
emr: buyruk; âlem-i emr, tasavvufî bağlamda manevî yön
îmân: inanç
hükm: hüküm; klasik tek heceli söyleyiş

MANAMektupla bağı ve kaynak

Dilde doğruluktan kalbde doğruluğa; sünnet, keşfin ölçüsü ve muhtaca yardım.

Söz, arzu ve yerleşmiş huy aynı şey değildir. Gazel bu üç basamağı birbirinden ayırır. İlham vahiy yerine konulmaz; kuşatıcılık Allah’a cisim veya mekân isnadıyla yorumlanmaz. Son beyit mektubun geçim desteği talebini hatırlatır.

Kaynak eşleştirmesi: Hakikat Kitabevi, Mektûbât Tercemesi, I. cilt, 41. mektup; s. 69 – 71. İlgili sayfayı aç ↗
Kaynağı aç ↗

Mektûbât’ın nasihatlerinden hareketle yazılmıştır. İmâm-ı Rabbânî’ye ait beyitler veya kelime kelime manzum tercüme değildir.

Sözden Kalbe

Beyit Defteri.

Mektûbât’tan gazeller

Okuyuş anahtarı

Bir mısra denemesi

İlk denemeler