İhsanın Edebi

01Mal çoğalsın, baş eğilsin; kalbe bir mi‘yâr olur;

02Yoksulun dik alnı vardır; haysiyet bir yâr olur.

03Her gönül bir başka hâl; hem hâli gör, hem derdi bil;

04Şahsı görmez, hâli bilmez bir nasîhat bâr olur.

05Dost odur: bir doğru sözden korkmaz incitmez seni;

Ulama: korkmaz‿incitmez · Son açık hece, mısra sonunda uzun.

06Her sözün alkışla dönsün isteyen ağyâr olur.

07Bir kapın var; darda kalmış bekleyen bir cân düşün;

08Dost geçinmiş, yol kesen bir kimse bir dîvâr olur.

09Verdiğin bir lokma kibrin gölgesinden geçmesin;

10İnciten bir lutfu vermek, kalbe bir âzâr olur.

11Ey Rauf, bir gün düşersin, bir elin kalkar yine;

Son açık hece, mısra sonunda uzun.

12Baş eğilmiş, el uzanmış; sevgiden âsâr olur.