İki Kanat
Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün
— ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ —
Kafiye -ân · Redif ile
Dışta emrin izlerinden git, arınmış cân ile;
Çift kanat aç, yüksel artık; Hakk'a dön erkân ile.
Dışta düzgün bir binâ var, içte bitmez bir pazar;
Her duvâr süslense, yetmez; kalbe bak irfân ile.
İçte sevmek var diyorsun; yerde kalmış bir emir;
Kök susuzken gül açar sanmış gönül efsân ile.
Her sabah bir emri tut, akşam gelirken kalbe dön;
Kalbe çökmüş perde kalksın gizli bir ihsân ile.
Ey Rauf, dıştan da içten Hakk'a kulluk bir bütün;
Ömrü sünnet süslesin, kalb nûr bulur iz‘ân ile.
AHENKTef‘ileleri göster
⏑ kısa — uzun ‿ ulama
01Dışta emrin izlerinden git, arınmış cân ile;
Son açık hece, mısra sonunda uzun.
02Çift kanat aç, yüksel artık; Hakk'a dön erkân ile.
Ulama: yüksel‿artık · Son açık hece, mısra sonunda uzun.
03Dışta düzgün bir binâ var, içte bitmez bir pazar;
04Her duvâr süslense, yetmez; kalbe bak irfân ile.
Son açık hece, mısra sonunda uzun.
05İçte sevmek var diyorsun; yerde kalmış bir emir;
06Kök susuzken gül açar sanmış gönül efsân ile.
Son açık hece, mısra sonunda uzun.
07Her sabah bir emri tut, akşam gelirken kalbe dön;
08Kalbe çökmüş perde kalksın gizli bir ihsân ile.
Son açık hece, mısra sonunda uzun.
09Ey Rauf, dıştan da içten Hakk'a kulluk bir bütün;
10Ömrü sünnet süslesin, kalb nûr bulur iz‘ân ile.
Son açık hece, mısra sonunda uzun.
KELİMELERKüçük sözlük 6
- erkân
- esaslar, usuller
- efsân
- efsane, gerçekleşmeyen anlatı
- iz‘ân
- anlayış ve kabul
- irfân
- derin bilgi ve kalbî idrak
- âzâr
- incitme, eziyet
- emr
- buyruk; âlem-i emr, tasavvufî bağlamda manevî yön
MANAMektupla bağı ve kaynak
Dışta emirlere bağlılık, içte kalbin esaretten arınması.
İki kanat, birbirini ikame etmeyen dış yaşayış ve iç arınmadır. Şiir, yalnız şekille veya yalnız sevgi iddiasıyla yetinmez. Efsân sözü, uygulaması bulunmayan sözün bir hikâye gibi kalmasına işaret eder.
Kaynak eşleştirmesi: Hakikat Kitabevi, Mektûbât Tercemesi, I. cilt, 49. mektup; s. 85. İlgili sayfayı aç ↗
Kaynağı aç ↗
Mektûbât’ın nasihatlerinden hareketle yazılmıştır. İmâm-ı Rabbânî’ye ait beyitler veya kelime kelime manzum tercüme değildir.