I. CİLT · 52. MEKTUP7 BEYİT

İçimizdeki Taht

R.Rauf EnçDüzeltilmiş nüsha

VEZİN

Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün

— ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ — — / — ⏑ —

Kafiye -ân · Redif diler

Nefse taht açmış gönül, her gün geniş meydân diler;

Her gönül hükmünde olsun; durmadan fermân diler.

Bir rakîbin gölgesinden ürperir, sultân iken;

Dışta yüz köşk olsa, içten gönle bir zindân diler.

Bir dilim ekmekle geçtin, benliğin hâlâ büyük;

Aç gezersin; nefsin açtır, hep büyük unvân diler.

Nefse yol çizdirmek olmaz; emre uy, bil, sonra yap;

Farz zekât, bin hayr işinden önce bir mîzân diler.

Bayramın vaktinde sofran emre uysun, bekleme;

Nefse uymaz emre uymak; kalbe bir iz‘ân diler.

Dilde tevhîd, kalbde bir put; kalbe dön, gör hâlini;

Kalbde bir put varsa hâlâ, kulluğun burhân diler.

Ey Rauf, alkış çoğalmış; benlik artmış, bir düşün;

Tahtı terk et; kul olan kalb, başka bir ihsân diler.

Rauf

AHENKTef‘ileleri göster

⏑ kısa — uzun ‿ ulama

01Nefse taht açmış gönül, her gün geniş meydân diler;

Fâilâtünnef · se · taht · aç— ⏑ — —

Fâilâtünmış · gö · nül · her— ⏑ — —

Fâilâtüngün · ge · niş · mey— ⏑ — —

Fâilündân · di · ler— ⏑ —

02Her gönül hükmünde olsun; durmadan fermân diler.

Fâilâtünher · gö · nül · hük— ⏑ — —

Fâilâtünmün · de · ol · sun— ⏑ — —

Fâilâtündur · ma · dan · fer— ⏑ — —

Fâilünmân · di · ler— ⏑ —

03Bir rakîbin gölgesinden ürperir, sultân iken;

Fâilâtünbir · ra · kî · bin— ⏑ — —

Fâilâtüngöl · ge · sin · den— ⏑ — —

Fâilâtünür · pe · rir · sul— ⏑ — —

Fâilüntân · i · ken— ⏑ —

04Dışta yüz köşk olsa, içten gönle bir zindân diler.

Fâilâtündış · ta · yüz · köşk— ⏑ — —

Fâilâtünol · sa · iç · ten— ⏑ — —

Fâilâtüngön · le · bir · zin— ⏑ — —

Fâilündân · di · ler— ⏑ —

05Bir dilim ekmekle geçtin, benliğin hâlâ büyük;

Fâilâtünbir · di · lim · ek— ⏑ — —

Fâilâtünmek · le · geç · tin— ⏑ — —

Fâilâtünben · li · ğin · hâ— ⏑ — —

Fâilünlâ · bü · yük— ⏑ —

06Aç gezersin; nefsin açtır, hep büyük unvân diler.

Fâilâtünaç · ge · zer · sin— ⏑ — —

Fâilâtünnef · si · naç · tır— ⏑ — —

Fâilâtünhep · bü · yük · un— ⏑ — —

Fâilünvân · di · ler— ⏑ —

Ulama: nefsin‿açtır

07Nefse yol çizdirmek olmaz; emre uy, bil, sonra yap;

Fâilâtünnef · se · yol · çiz— ⏑ — —

Fâilâtündir · me · kol · maz— ⏑ — —

Fâilâtünem · re · uy · bil— ⏑ — —

Fâilünson · ra · yap— ⏑ —

Ulama: çizdirmek‿olmaz

08Farz zekât, bin hayr işinden önce bir mîzân diler.

Fâilâtünfarz · ze · kât · bin— ⏑ — —

Fâilâtünhayr · i · şin · den— ⏑ — —

Fâilâtünön · ce · bir · mî— ⏑ — —

Fâilünzân · di · ler— ⏑ —

09Bayramın vaktinde sofran emre uysun, bekleme;

Fâilâtünbay · ra · mın · vak— ⏑ — —

Fâilâtüntin · de · sof · ran— ⏑ — —

Fâilâtünem · re · uy · sun— ⏑ — —

Fâilünbek · le · me— ⏑ —

Son açık hece, mısra sonunda uzun.

10Nefse uymaz emre uymak; kalbe bir iz‘ân diler.

Fâilâtünnef · se · uy · maz— ⏑ — —

Fâilâtünem · re · uy · mak— ⏑ — —

Fâilâtünkal · be · bir · iz— ⏑ — —

Fâilünʿân · di · ler— ⏑ —

11Dilde tevhîd, kalbde bir put; kalbe dön, gör hâlini;

Fâilâtündil · de · tev · hîd— ⏑ — —

Fâilâtünkalb · de · bir · put— ⏑ — —

Fâilâtünkal · be · dön · gör— ⏑ — —

Fâilünhâ · li · ni— ⏑ —

Son açık hece, mısra sonunda uzun.

12Kalbde bir put varsa hâlâ, kulluğun burhân diler.

Fâilâtünkalb · de · bir · put— ⏑ — —

Fâilâtünvar · sa · hâ · lâ— ⏑ — —

Fâilâtünkul · lu · ğun · bur— ⏑ — —

Fâilünhân · di · ler— ⏑ —

13Ey Rauf, alkış çoğalmış; benlik artmış, bir düşün;

Fâilâtüney · ra · ûf · al— ⏑ — —

Fâilâtünkış · ço · ğal · mış— ⏑ — —

Fâilâtünben · li · kart · mış— ⏑ — —

Fâilünbir · dü · şün— ⏑ —

Ulama: benlik‿artmış

14Tahtı terk et; kul olan kalb, başka bir ihsân diler.

Fâilâtüntah · tı · terk · et— ⏑ — —

Fâilâtünkul · o · lan · kalb— ⏑ — —

Fâilâtünbaş · ka · bir · ih— ⏑ — —

Fâilünsân · di · ler— ⏑ —

KELİMELERKüçük sözlük 6

nefs: burada: benmerkezci istek ve üstünlük tutkusu
iz‘ân: anlayış ve kabul
unvân: makam adı
mîzân: ölçü, terazi
emr: buyruk; âlem-i emr, tasavvufî bağlamda manevî yön
hükm: hüküm; klasik tek heceli söyleyiş

MANAMektupla bağı ve kaynak

Nefsin hükmetme isteği; emre bağlılık, farz zekât ve kelime-i tevhid.

İçteki taht, herkese hükmetmek isteyen benliktir. Aç kalmanın kendisi bile övünme aracına dönüşebilir; ölçü kişinin icat ettiği zorluk değil, dinin emridir. Bayram sofrası, gerektiğinde yiyerek de nefse karşı durulabileceğini hatırlatır. Kalpteki put kibir mecazıdır.

Kaynak eşleştirmesi: Hakikat Kitabevi, Mektûbât Tercemesi, I. cilt, 52. mektup; s. 87 – 88. İlgili sayfayı aç ↗
Kaynağı aç ↗

Mektûbât’ın nasihatlerinden hareketle yazılmıştır. İmâm-ı Rabbânî’ye ait beyitler veya kelime kelime manzum tercüme değildir.

İçimizdeki Taht

Beyit Defteri.

Mektûbât’tan gazeller

Okuyuş anahtarı

Bir mısra denemesi

İlk denemeler